Van Flores naar Sumbawa!
Door: Tilly
Blijf op de hoogte en volg tilly
24 September 2019 | Indonesië, Labuan
Om 8 uur zijn we in de haven en kopen een ticket voor de ferry naar Sape op Sumbawa. Kosten 60.000 rp per persoon en minimaal 6 uur varen. Omdat t goedkoop is zie je voornamelijk locals op de boot en je kijkt je oven uit.
Er zijn luxe en minder luxe stoelen ( lees hard van metaal en de luxe van plak nep leer waar we ook niet echt in willen zitten).er zijn ook matrassen waar al druk mee wordt gesleept.
Dus voor ons de harde stoelen. Om ons heen is iedereen bezig met zich te installeren voor de reis. Er worden van met zakken en dekentjes bedden gemaakt, de verkoopsters stallen op zakken hun etenswaren uit: mango ( groen die met suiker gegeten worden dus een soort roedjak)
Nassi, bananen van die lekkere kleine koop ik n tros hebben we wat te eten en ook wat om uit te delen. Pinda’s in Javaanse
suiker, katjang, enfin teveel om op te noemen.
Oja en niet te vergeten, over om ons heen wordt gerookt.
Dan om half 10 vertrekt de.boot. Ik ga uit t raam kijken en zie de haven langs de boot al heel wat afval drijven flessen plastic bananen schillen noem maar op. Gooi het gewoon de zee in jongens. Dit land is niet te redden!!
We vluchten al gauw naar het bovendek waar 3 bankjes zijn of iets wat er voor doorgaat. Het is er bloedheet maar met een dakje gemaakt van de sarongs ( zo handig die dingen overal. Oor te gebruiken) houden we het zeker 5 uur uit mede door de wind.iemand heeft er vis in plakken gesneden op een zak in de zon gelegd, dat wordt gedroogde vis ws met zout) halverwege de tocht komt een vrouw de vis omdraaien. Alles kan en niemand kijkt ergens van op of misschien alleen van 2 (grote) blanke mensen.
We varen langs de eilanden die we o.a. gisteren bezocht hebben en dan verlaten we Flores.
We hebben van je genoten Flores, prachtige natuur, volle maan, water, eilanden, aardige mensen, lekker eten, de bananen pannenkoekjes , soms vermoeiende studenten, het onderhandelen over de prijs voor bijna alles. We hebben een klein inkijkje kunnen nemen in het leven van sommige mensen. Er is nog heel veel armoede maar in de buitenwijken zie je ook rijkdom. Er is hier een groot verschil in.
Heb je geen baan dan heb je geen geld en dan ben je blij met elke rupiah al heb je daarvoor de vuilnis uit moeten zoeken.
Tja en dan het roken, het lijkt wel of iedereen het doet en overal.
Uit verveling of gewoonte ?!
Dan nog de mooie planten en bloemen , het fruit in grote getale aanwezig, salak, ,watermeloen, papaja, passievrucht, kokosnoot, ananas, avocado ( finish, ,het seizoen is net voorbij) , manarijn, djeroek en de vele vele bananen niet te vergeten. Vrachtwagens vol rijden hier rond). Kortom teveel om hier samen te vatten. Maar Jim en ik hebben volop genoten . Dag Flores
Er zijn luxe en minder luxe stoelen ( lees hard van metaal en de luxe van plak nep leer waar we ook niet echt in willen zitten).er zijn ook matrassen waar al druk mee wordt gesleept.
Dus voor ons de harde stoelen. Om ons heen is iedereen bezig met zich te installeren voor de reis. Er worden van met zakken en dekentjes bedden gemaakt, de verkoopsters stallen op zakken hun etenswaren uit: mango ( groen die met suiker gegeten worden dus een soort roedjak)
Nassi, bananen van die lekkere kleine koop ik n tros hebben we wat te eten en ook wat om uit te delen. Pinda’s in Javaanse
suiker, katjang, enfin teveel om op te noemen.
Oja en niet te vergeten, over om ons heen wordt gerookt.
Dan om half 10 vertrekt de.boot. Ik ga uit t raam kijken en zie de haven langs de boot al heel wat afval drijven flessen plastic bananen schillen noem maar op. Gooi het gewoon de zee in jongens. Dit land is niet te redden!!
We vluchten al gauw naar het bovendek waar 3 bankjes zijn of iets wat er voor doorgaat. Het is er bloedheet maar met een dakje gemaakt van de sarongs ( zo handig die dingen overal. Oor te gebruiken) houden we het zeker 5 uur uit mede door de wind.iemand heeft er vis in plakken gesneden op een zak in de zon gelegd, dat wordt gedroogde vis ws met zout) halverwege de tocht komt een vrouw de vis omdraaien. Alles kan en niemand kijkt ergens van op of misschien alleen van 2 (grote) blanke mensen.
We varen langs de eilanden die we o.a. gisteren bezocht hebben en dan verlaten we Flores.
We hebben van je genoten Flores, prachtige natuur, volle maan, water, eilanden, aardige mensen, lekker eten, de bananen pannenkoekjes , soms vermoeiende studenten, het onderhandelen over de prijs voor bijna alles. We hebben een klein inkijkje kunnen nemen in het leven van sommige mensen. Er is nog heel veel armoede maar in de buitenwijken zie je ook rijkdom. Er is hier een groot verschil in.
Heb je geen baan dan heb je geen geld en dan ben je blij met elke rupiah al heb je daarvoor de vuilnis uit moeten zoeken.
Tja en dan het roken, het lijkt wel of iedereen het doet en overal.
Uit verveling of gewoonte ?!
Dan nog de mooie planten en bloemen , het fruit in grote getale aanwezig, salak, ,watermeloen, papaja, passievrucht, kokosnoot, ananas, avocado ( finish, ,het seizoen is net voorbij) , manarijn, djeroek en de vele vele bananen niet te vergeten. Vrachtwagens vol rijden hier rond). Kortom teveel om hier samen te vatten. Maar Jim en ik hebben volop genoten . Dag Flores
-
25 September 2019 - 09:23
Agnes:
Wat n avontuur . Lekker veel fruit eten .
Knuffels Agnes -
25 September 2019 - 12:48
Frans Peters:
wat een mooie dingen op je verjaardag
al dat fruit een feestje voor de bowl makers
reis met plezier
zet een stap voor de ander
of verander de stap van de ander voor de verandering
-
28 September 2019 - 08:19
Jits:
Volgend jaar weer mam? -
01 November 2019 - 15:02
Jan Van Strien:
Mooie boottocht
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
