Tetebatu 2
Door: Tilly
Blijf op de hoogte en volg tilly
14 Oktober 2019 | Indonesië, Tetebatu
Zondag 13 oktober! Welkom in Tetebatu! En het is er zo mooi groen, de jungle maar iets meer bewoond en niet onbelangrijk met een aangenamere temperatuur.
Of toch niet? Het is wederom bloedheet als we denken op eigen houtje af te kunnen dalen naar de waterval om een plons te kunnen nemen. We worden opgevangen door chiney . Eerst 20.000 rp betalen pp ( locals 3000) en dan neemt hij ons mee naar beneden. Het zal wel aan de watervallen liggen maar we moeten weer zo’n zanderig steil pad naar beneden waar een paar bamboestokken soms als houvast of leuning dienen. Als Chiney zo’n klein mannetje me niet had geholpen dan was ik mooi boven gebleven maar het gaat goed. We komen beneden en daar wordt door een stel kinderen volop geplonst. Jim waagt zich in het koude water kent de pool van vorig jaar en wij blijven in eerste instantie gutsend van het zweet aan de kant waar we langzaam maar zeker afkoelen. Ik heb geen zin om te zwemmen men dan met natte schoenen verder te moeten lopen.
Gelukkig maar want later blijkt dat Chiney nog heel wat in petto heeft. De wandeling door de rijstvelden en monkey forest waar we wel wat apen zien. Langs de weg hebben we er meer gezien maar dat is een ander soort. Onderweg begin ik pijn in mijn onderrug te krijgen en na een uurtje is het echt heel erg. Vooral een beetje bukken is zeer pijnlijk. Te lang op sandalen gelopen?
S avonds neem ik een ontstekingsremmer en pijnstiller en jim masseert de boel. Hoop dat t snel over gaat.
Leuk om te zien hoe veronique onder de indruk is van al het nieuwe dat ze ziet en meemaakt. Deze heel andere wereld, de natuur etc. Ook de minder leuke dingen als: muggen, het voortdurende vuurtje stoken ( lees rook inademen ) de stof die je steeds t gevoel geeft dat je moet douchen en niet te vergeten : de beroerde koffie, de hitte, maar ...... alles went.
We eten in homestay Sama sama. Ik eet: traditioneel Sasak food: geblancheerde groenten heel fijn gesneden ( lijkt wel gekleurde rijst ) met kokosrasp. Tis ff wennen maar eigenlijk wel lekker. Denk niet dat ik het zelf ooit zal maken, maar ik ben dan ook geen Sasak.
Onze indah Homestay staat tegen de rijstvelden aan in Tetabutu gewoon in een straat. Zoals alles ziet het er kampong achtig uit. Huisjes zijn aardig maar zodra je op het erf komt lijkt het een zootje ongeregeld. Kippen, kuikens, kinderen met en zonder kleren aan, soms een koe, honden, katten, hanen alles loopt door elkaar. Vogels in kooitjes vaak ik een boom langs de kant van de weg. Je ruikt vaak t ( open?) riool maar ook lopen er leidingen en afvoerbuizen naar beneden. Hoe t precies zit weten we niet!
Er ligt voor t oog minder afval en er staan hier en daar bakken voor gescheiden in zamelen.
Voor nu is deze story lang genoeg en ben ik weer ‘ bij’ met mijn verhalen. Groet
Of toch niet? Het is wederom bloedheet als we denken op eigen houtje af te kunnen dalen naar de waterval om een plons te kunnen nemen. We worden opgevangen door chiney . Eerst 20.000 rp betalen pp ( locals 3000) en dan neemt hij ons mee naar beneden. Het zal wel aan de watervallen liggen maar we moeten weer zo’n zanderig steil pad naar beneden waar een paar bamboestokken soms als houvast of leuning dienen. Als Chiney zo’n klein mannetje me niet had geholpen dan was ik mooi boven gebleven maar het gaat goed. We komen beneden en daar wordt door een stel kinderen volop geplonst. Jim waagt zich in het koude water kent de pool van vorig jaar en wij blijven in eerste instantie gutsend van het zweet aan de kant waar we langzaam maar zeker afkoelen. Ik heb geen zin om te zwemmen men dan met natte schoenen verder te moeten lopen.
Gelukkig maar want later blijkt dat Chiney nog heel wat in petto heeft. De wandeling door de rijstvelden en monkey forest waar we wel wat apen zien. Langs de weg hebben we er meer gezien maar dat is een ander soort. Onderweg begin ik pijn in mijn onderrug te krijgen en na een uurtje is het echt heel erg. Vooral een beetje bukken is zeer pijnlijk. Te lang op sandalen gelopen?
S avonds neem ik een ontstekingsremmer en pijnstiller en jim masseert de boel. Hoop dat t snel over gaat.
Leuk om te zien hoe veronique onder de indruk is van al het nieuwe dat ze ziet en meemaakt. Deze heel andere wereld, de natuur etc. Ook de minder leuke dingen als: muggen, het voortdurende vuurtje stoken ( lees rook inademen ) de stof die je steeds t gevoel geeft dat je moet douchen en niet te vergeten : de beroerde koffie, de hitte, maar ...... alles went.
We eten in homestay Sama sama. Ik eet: traditioneel Sasak food: geblancheerde groenten heel fijn gesneden ( lijkt wel gekleurde rijst ) met kokosrasp. Tis ff wennen maar eigenlijk wel lekker. Denk niet dat ik het zelf ooit zal maken, maar ik ben dan ook geen Sasak.
Onze indah Homestay staat tegen de rijstvelden aan in Tetabutu gewoon in een straat. Zoals alles ziet het er kampong achtig uit. Huisjes zijn aardig maar zodra je op het erf komt lijkt het een zootje ongeregeld. Kippen, kuikens, kinderen met en zonder kleren aan, soms een koe, honden, katten, hanen alles loopt door elkaar. Vogels in kooitjes vaak ik een boom langs de kant van de weg. Je ruikt vaak t ( open?) riool maar ook lopen er leidingen en afvoerbuizen naar beneden. Hoe t precies zit weten we niet!
Er ligt voor t oog minder afval en er staan hier en daar bakken voor gescheiden in zamelen.
Voor nu is deze story lang genoeg en ben ik weer ‘ bij’ met mijn verhalen. Groet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
