Dag Lombok, hallo Bali

19 oktober vandaag gaan we Lombok verlaten via een fastboat ( waarvoor we 400.000 rp p p betaald hebben ) gaat het naar Ahmed op Bali. Ons laatste en eerste eiland ( we waren er de eerste dagen ) wat we bezoeken.
Maar wat was Lombok mooi. Het mooie was vooral weer de enorme gastvrijheid en vriendelijkheid van de mensen. Ondanks vele natuurrampen brengen ze het op om elke dag met een lach op hun gezicht rond te lopen. ( of dat ze zich ook altijd zo voelen weet ik niet ) je voelt je in ieder geval zeer welkom en met alles willen ze je helpen. We hebben een kleine 20 dagen mogen vertoeven op dit prachtige eiland en hebben heel veel gezien. Lekker op de scooter rondgereden ( wat het allerfijnste is en waar je het meeste ziet van de omgeving ) ons verplaatst met de auto van A naar B. ( lekker luxe en minder druk ). Een deel van Lombok hebben we met Niek gereisd en nu met Veronique. Heel gezellig allemaal.
Lombok met de prachtige Gili 's zowel in noord als zuid. De onderwaterwereld in de omgeving van Gili Gede vonden wij het mooiste en is zeker aan te raden als je wilt snorkelen. Ook de omgeving van Tetebatu is en blijft een aanrader. Wij bezochten Tetebatu voor de tweede keer en wederom vonden we de
Er wordt hard gewerkt op Lombok om er ook een groot toeristisch oord van te maken alla Bali. Of de locals daar beter van worden? En blij dat wij het nu nog hebben kunnen verkennen
Gisteren sprak ik met iemand hier op het strand ( gili air dus ) over een vervallen terras. Het was beschadigd door de aardbeving ( terwijl een ander pas vertelde dat dit eiland niets te lijden had gehad - ws was hij stonend aldus zijn vrouw ) . De regering wil nu aan de boulevard ( een groot woord voor de leuke promenade ) alleen luxe uitziende restaurants etc hebben, dus kan de local het niet herbouwen omdat hij daar geen geld voor heeft.
Dat zal voor vele inwoners van Lombok gelden. Wij hebben in ieder geval volop genoten van dit meer dan mooie eiland.
Zoals gezegd brengt de fastboat ons naar Amed in Bali. In de haven op gili air is het bloedje heet. Er gaan en komen heel veel boten en dat weten de locals als geen ander. Zij presenteren hun waren en jim koopt een mooie sarong. Nog n flesje koud drinken en ik kan me nog net inhouden om geen roti kukus ( kweet niet of je dat zo schrijft) te gaan kopen als ik n paar mensen dit zie eten. Helemaal vergeten om het ergens te eten maar dat gaat er nog wel n keer van komen.
Dan kunnen we op de boot en alles is snel geregeld en vertrekken maar! Eerst worden er nog mensen in de haven van Bangsal gedropt en dan kiezen we t ruime sop. De vaart zit er goed in en we vliegen over het water. Heel vervelend dat je nauwelijks wat kunt zien dus is het zorgen dat je door het geschud niet misselijk wordt. Na 45 min zijn we in Amed en zijn blij dat we de boot af kunnen. In een zinderende hitte wachten we op de rugzakken die door vooral zeer magere locale vrouwen van de boot getild. Kanjers!! Wat zullen ze er mee verdienen?
De bootmaatschappij freebird waar we mee gevaren hebben zorgde voor een busje naar het hotel. Prima geregeld dus en na een korte rit kunnen we intrekken in: Barong Cafe Reataurant. De huisjes liggen trapsgewijs op een heuvel en we wisten dat we moesten traplopen. Het zijn net geen 60 treden. De kamer en grote badkamer ( met warm water) zijn spik en span! De schoonste na zo’n 6 weken.
Een lekker zwembad waar we de verdere middag vertoeven en niets anders meer doen dan nog gaan eten bij: warung Sabar. waar we heerlijk gegeten hebben. Als we klaar zijn vraagt de eigenaar om een review te schrijven op Tripadvisor. Als tegenprestatie krijgen we een glaasje Arak wijn met minimaal 20% alcohol. Deze warung is zeker de moeite waard om te gaan eten. Het was verrukkelijk: ik had mie goreng seafood! Zo lekker en de uitbater is een heel aardige man. Het is half 10 als ik mijn bed in rol, zo moe, vooral door de voortdurende hitte