Lovina, Kintamani, mount Batur

Verstuurd vanaf mijn iPhone

23 oktober: in t kort: in Lovina met Veronique op souvenirs jacht . 11 uur per taxi naar Kintamani een rit van 2 1/2 uur. Ons huisje heet Bambo Moutain Batur. Leuk huisje. Niek is hier naar toe gereden per scooter ( 2 uur over gedaan ) en blijft ook 2 nachten. Hij verblijft in een tentachtig hutje aan het Batur meer. Een mooi plekje. Niek
gaat met ons de Batur beklimmen iets wat hij zo’n 7 jaar geleden ook heeft gedaan. Gezellig zo met z’n allen. Eerst eten en dan vroeg naar bed. 3 uur acte de presence!
24 oktober: vandaag staat in het teken van het beklimmen van de Mount Batur! Een nog actieve vulkaar. In 2000 was de laatste uitbarsting. Dat hij zich vandaag dan ook maar rustig houdt! Met zijn 1717 meter hoogte blijkt de top bereikbaar voor de gemiddelde man en vrouw die wel van een uitdagingkje houdt. Ben je gezond en goed ter been dan is het te doen. Niek en Veronique gaan mee. Jim verwacht veel massatoerisme en dat vind hij niet echt aantrekkelijk. Dus die gaat straks de scooter op, toeren ( door de eigenaar van ons huisje gratis beschikbaar gesteld) u. Top!
Na een korte nacht rammelt om half 3 de wekker en rond half 4 vertrekken we met onze eerste vrouwelijke gids Indah genaamd richting de berg. Kintamani ligt aan de voet vd Batur . We worden in de laadbak van een klein vrachtwagentje geladen en rijden door de donkere nacht met heel veel sterren en al heel veel verkeer naar de berg. Ik zie een vallende ster dat wordt een lucky day!
We blijken niet de enige die dit plan opgevat hebben. Overal lopen n soort van mijnwerkerlampjes die de berg op willen.
We starten snel en het eerste stuk voert door landerijen waar pepers, tomaten, uitjes en op andere momenten rijst groeit. Niet dat we die nu zien maar Indah verteld dit. Al snel wordt het zandpad, lavagruis en is het soort van ploegen in plaats van lopen. Lekker van die kleine steentjes die ook steeds in je schoen verdwijnen.
We worden regelmatig ingehaald door rijen lampjes op een of andere manier vast geketend aan een mens. Alle talen hoor je om je heen en we zijn allemaal gelijk. Iedereen wil die berg omhoog dus doorlopen, ploeteren if zoals Niek flink doorstappen. We laten hem maar lekker zijn gang gaan en pakken het eigen tempo. En eerlijk is eerlijk er zitten best wel stevige stukken tussen. Het hart bonkt soms in je keel van de inspanning. Pauze, water en ff om je heen kijken. Zoveel lichtjes onder ons die de berg opklimmen, verlichtte dorpjes, sterrenhemel o zo mooi.
Na dik anderhalf uur klimmen bereiken we de top waar inderdaad al vele toppers aanwezig zijn. Mooi verspreid zit of staat men de inmiddels oranje kleurende lucht te fotograferen. De meest waanzinnige selfies worden gemaakt en ondertussen verzorgen de individuele gidsen voor een maaltje voor de arme zwoegers! Een gekookt ei en een sandwich met warme banaan. ( echt waar ) koffie, banaan en een soort van reep. De zon komt op met een prachtig rode kleur en dat ziet er mooi uit. De lucht kleurt niet heel erg bij dat is dan wel weer jammer maar t is mooi genoeg. Niet vergeten te melden dat het boven erg koud is voordat de zon zich laat zien. Mijn vingers tintelen nog lang na van de kou.
Weer 2 drones in de lucht moesten ze verbieden he Pieke en Emiel?
Als t licht is gaan we nog wat hogerop naar de geiser achtige gaten die de warme stoom laten ontsnappen. In een van de gaten is de temperatuur 65 graden dus daar steek je je hand niet zomaar in. Na de nodige foto’s beginnen we aan de afdaling. Die gaat heel wat sneller maar t blijft uitkijken waar je je voeten neer zet. Niek gaat weer als een speer! Ja doei!! Wij nemen de tijd en dien t rustig aan. Indah onze gids doet deze beklimming dagelijks soms 2 maal sunrise en sunset. Ze loopt in schoenen met een groot gat erin. De lava is hard en ze verslijt elke 2 weken n paar schoenen. Een hard werkende jonge vrouw van 21 die haar verdiensten thuis af moet staan aan de studie van haar 2 broers. We geven haar later een dikke fooi en hopelijk kan ze een paar nieuwe schoenen kopen.
En dan na het schuiven en stuiven zijn we beneden poeh poeh het is inmiddels ook weer warm. Het is 8.15 uur als we op ons autootje terug rijden naar huis. Daar krijgen we een pannenkoek als ontbijt en nemen n douche en duiken t bed in. Helaas voor mij zonder resultaat. Ik lig weer wakker en blijf de hele dag wakker.
Jim is wezen scooteren, we hebben met ons allen gegeten, en relaxed bij ons huisjes gezeten met een koude bintang uit de supermarkt.
Niek is weer naar zijn eigen tentje en gaat morgen terug naar zijn appartement in Canggu. We gaan hem daar nog zien voordat wij volgende week naar huis gaan.
Een dag met n gouden randje.